Metodę georadarową zalicza się do grupy geofizycznych metod wykorzystujących propagacje fal elektromagnetycznych pozwalającą na uzyskanie informacji o budowie badanego podłoża.

Najczęściej stosowana techniką w przedstawionej metodzie są profilowania, dzięki którym w końcowym efekcie otrzymuje się obraz falowy (echogram), będący przekrojem czasowo-głebokościowym badanego ośrodka.

Metoda georadarowa pozwala w szybkim czasie na wykrycie obiektów zlokalizowanych pod ziemią takich jak kanały, rury, komory, zasypane piwnice itp. Metoda ta pozwala również na: rozpoznanie górotworu pod względem zagrożeń górniczych prowadzących do deformacji nieciągłych terenu, określenie miąższości utworów geologicznych, określenie granic geologicznych, lokalizacji miejsc wycieków bądź zwierciadła wody. Zasięg metody uwarunkowany jest od częstotliwości zastosowanej anteny oraz utworów ilastych tłumiących fale elektromagnetyczne.